Katarzyna Czajka od dwóch lat tworzy sztukę, która jest zaangażowana społecznie, a jej wrażliwość na poruszane tematy wynika z osobistych przeżyć.

Zwraca uwagę na problemy:

  • wypalenia zawodowego
  • wykluczenia społecznego i zawodowego -aktywizacji kobiet 50 +
  • anoreksji
  • ochrony środowiska
  • problem promocji młodych artystów bez względu na wiek

W niedługim czasie planuje rozpocząć cykle spotkań z kobietami w podobnej sytuacji - zagrożonych wykluczeniem społecznym lub zawodowym w celu ich aktywizacji zawodowej.

Katarzyna Czajka swoja drogę artystyczną rozpoczęła po ukończeniu 50 roku życia jako swoje drugie życie. Jej historia jest niezwykle banalna a przez to bardzo ciekawa. Może stanowić wzorzec dla innych kobiet w podobnej sytuacji.

Uzdolniona plastycznie nie rozpoczęła nauki w tym kierunku z powodów rodzinnych, wobec czego sztuki plastyczne traktowała jako hobby, jako coś nieosiągalnego dla siebie. Jej kariera zawodowa poszła w in- nym kierunku, gdzie z powodzeniem przez kilkanaście lat spełniała się w roli logistyka.

Pewnego dnia po serii bolesnych impulsów doznała wypalenia zawodowego i zaszyła się w zaciszu domowym, ze swoimi myślami, ze smutkiem i rozczarowaniem, z osamotnieniem pewnie w dużym stopniu z wyboru, izolując się od świata.

Ten stan przerwały jej dzieci, wyciągając ją w świat Sztuki, o którym zawsze marzyła, zostawiając na jakiś czas swoje sprawy, swoje kariery. Marta i Michał (fotograf) stworzyli wraz z nią miejsce, które powstało z miłości do matki i Sztuki. Miejsce gdzie łącza się pokolenia i Sztuka, miejsce, w którym powstają piękne szklane rzeźby wykonywane starą metodą Tiffany'ego, lecz w unikatowy na skalę świa- tową sposób. Nowatorstwo i unikalna wartość witraży Katarzyny Czajka wyraża się przede wszystkim w tym, że zaczęła tworzyć prace trójwymiarowe przestrzenne, rozświetlone. Forma i technika jakiej używa jest niezwykle czasochłonna. Mimo to artystka ma na swoim koncie ponad 20 manekinów, niemałą kolekcję zwierząt, prócz tego lampy i podświetlane, witrażowe obrazy. Manekiny to dzieła najbardziej osobiste, symbolizujące ludzkie życie, jego ciemne i jasne strony. Ale świat jej manekinów nie jest czarno-biały, to świat pełen barw, które nadają im swoiste piękno, atmosferę tajemniczości. Artystka do- stała wiele propozycji wystaw, jednak korzysta z tego bardzo wybiórczo.

Poniżej wybrane miejsca prezentacji prac Katarzyny Czajka:

  • w Oranżerii Pałacu w Wilanowie — wystawa łączona z Michałem Czajka — fotografia podczas której prezentowane były pierwsze manekiny jako część Instalacji Manekinów
  • w programie telewizji Polsat Cafe „Z tyłu sceny” — scenografia
  • podczas uroczystości wręczenia statuetek „Ślad” w Domu Arcybiskupów Warszawskich — scenografia.
  • w ramach II Warszawskiego Dnia Jedności Europejskich Bractw Kurkowych i Tradycji Ziemiańskich - podczas Balu Staropolskiego z udziałem przedstawicieli Europejskiej arystokracji i ziemiaństwa w warszawskiej Bibliotece Rolniczej na Krakowskim Przedmieściu
  • podczas występów ulicznych w przestrzeni miejskiej w warszawie w lutym 2012 roku jako Ożywiona Instalacja Manekinów
  • w Parlamencie Europejskim w Brukseli 15 maja 2012 roku
  • w Cannes podczas Polish Excellent Night 23 maja 2012 roku
  • w autorskiej Galerii Czajka w Dorum Art podczas czwartkowych spotkań z muzyką i sztuką na żywo, gdzie promuje się młodych artystów w zakresie fotografii, malarstwa, uzdolnień muzycznych.

Prace Katarzyny Czajka można było również zobaczyć w TP, TVN oraz w reportażach: francuskiej tele- wizji TV5MONDE, rosyjskiej telewizji Rossija Kultura oraz niemieckiej telewizji Deutsche Welle oraz w telewizji Kazachskiej i Czeskiej.

Jej prace tworzone są z sercem i pasją, dlatego też tworząc wyrzuca z siebie myśli i zapisuje je w formie przesłania, ideii powstania kolejnych kolekcji.

Instalacja Manekinów stała się inspiracją do marzenia o stworzeniu wielkiego dzieła — Miasta Kobiet Katarzyny Czajka. Projekt ten uzyskał honorowy patronat od Pani Prezydentowej Karoliny Kaczorowskiej oraz Pana Gniewomira Rokosz Kuczyńskiego reprezentującego Instytut Tradycji Rzeczypospolitej.

Katarzyna Czajka jako osoba 50+, osoba zagrożona wykluczeniem zawodowym i społecznym tworzy kolejną Instalację Manekinów, tym razem jako symbol tego co się z nią stało, ale również by zwrócić uwagę na aspekt bolesny dla niej zwracający uwagę na problem anoreksji w szerszym znaczeniu. Nie tylko jako problem gdy chcąc nadążąć za osiągnięciem subiektywnego piękna, gdy zapomina się o sobie, o wartościach rodzinnych i popada w chorobę, z której ciężko wyjść. Instalacja powstaje z odpadków kolorowego szkła (jako symbol wykluczenia społecznego i zawodowego), jest pełna sprzeczności. Jest to połączenie piękna i brzydoty, skłania do refleksji... ta instalacja powstaje z miłości.

Aktualnie Katarzyna Czajka pracuje także nad dziełem GARBUS — dzieci kwiaty. Wykonywany jest ze szkła oczywiście metodą Tiffan'yego, naturalnej wielkości, przestrzenny, podświetlany jako symbol jej czasów.

Katarzyna Czajka do swoich prac wielokrotnie używa odpadków szkła chroniąc środowisko, ale i także poprzez nadawanie starym butelkom drugiego życia, tak jak sobie poprzez wejście na drogę Sztuki.